ویژگی دهه نخست ماه ذی الحجه
دهه اول ماه ذی الحجه. که مهم‌ترین ارکان حج در آن انجام می‌‌شود - چند ویژگی دارد: 

موقعیت ویژه در ماه‌های حرام

قرار گرفتن در ماه‌های حرام

 

فضیلت دهه ذی الحجه

1-موقعیت ویژه در ماه‌های حرام
دهه اول ذی‌الحجه وایام حج، در دل ماههای  ماه‌های حرام قرار گرفته است. چون ماه ذی‌القعده و  ذی‌الحجه و محرم، از ماه‌های حرام است و دهه ذی ‌‌الحجه، چهارمین دهه ماه‌های حرام است.
حاجی با حضور در حرم الهی، در بستر زمان حرام و دارای حرمت ویژه نیز قرار می گیرد. در ماه‌های حرام آغاز به جنگ حرام است و بر محرم نیز حمل سلاح و جدال تحریم شده است، و در سرزمین امن الهی بسیاری از موجودات باید از آسیب و گزند رساندن محفوظ باشد.
2- قرار گرفتن درماه‌های حرام 
 زمان حج در موقعیتی قرار گرفته به صورتی است که سه ماه حرام، به صورت متوالی است در آن قرار دارد. 
تاکید قرآن بر اهمیت ماه‌های حرام، گویای این مطلب است.: 
«یَسْئَلُونَکَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرامِ قِتالٍ فِیهِ قُلْ قِتالٌ فِیهِ کَبِیرٌ وَ صَدٌّ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ وَ کُفْرٌ بِهِ»؛[1] 
«از تو درباره جنگ در ماه حرام می  می‌‌پرسند، بگو: جنگ در آن گناه بزرگ و بستن راه خدا و کفر به اوست.»
و باز فرموده است: 
«یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّهِ وَ لاَ الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ لاَ الْهَدْیَ وَ لاَ الْقَلائِدَ وَ لاَ آمِّینَ الْبَیْتَ الْحَرامَ یَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنْ رَبِّهِمْ وَ رِضْواناً »[2] «ای مومنین حرمت شعائر الهی را نشکنید، هم ‌چنین  ماه‌های حرام و قربانی با نشان و بی نشان و آنان ‌‌ راکه به خانه ی خدا پناه آورده اند که فضل و رضوانی از پروردگارشان می جویند را حرمت شکنی نکنید...». 
در آیه دیگر همان گونه که کعبه را موجب برپایی مردم اعلام کرده، است  ماه‌های حرام و قربانی با نشان و بی نشان را نیز موجب برپایی مردم دانسته است.»: 
 
«جعَلَ اللَّهُ الْکَعْبَةَ الْبَیْتَ الْحَرامَ قِیاماً لِلنَّاسِ وَ الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ الْهَدْیَ وَ الْقَلائِدَ»[3]«خداوند کعبه را موجب برپایی و استواری کار مردم قرار داده و هم چنین ماه‌های حرام و قربانی حج را».
این آیه هم نقش مکانی حج و هم ویژگی زمانی حج را نشان می‌‌دهد،؛ یعنی،  
از یکسو کعبه که (جایگاه مکانی حج) است و از سوی دیگر ماه‌های حرام که (زمان حج) است، در این آیه مطرح شده است.
3-فضیلت دهه ذی الحجه
 ویژگی دیگر زمان حج، قرار گرفتن آن در دهه اول ماه ذی الحجه است که رتبه خاصی در بین دهه های ‌‌دیگردارد. 
این دهه مشتمل بر دو عید بزرگ از اعیاد اسلامی است: عید عرفه و عید قربان. هرچند از عرفه با عنوان « عید » یاد نمی‌شود؛ ولی به گفته بزرگان از محدثین  مانند مرحوم شیخ عباس قمی(ره) در حقیقت عرفه از اعیاد است.[4]
به گفته مفسران  (« ولیال عشر» )، دهه اول ذی‌الحجه است.[5]
 بنابر گفته آنها محتمل است مراد از «شفع» در (« والشفع و الوتر »)، شفع؛ روز عید قربان و مقصود از «وتر» روز عرفه باشد.[6]
جابر از رسول خدا چنین روایت کرده است: 
« مقصود از عشر روز عید قربان (که آخرین روز از دهه اول ذی‌الحجه است) و « وتر» روز عرفه و « شفع» روز عید قربان است.».[7]
بنابراین ده روز نخست ماه ذی‌الحجه، از ویژگی خاصی برخوردار است. 
 از امام هشتم چنین روایت نقل شده است:
«إِنَّمَا جُعِلَ وَقْتُهَا عَشْرَ ذِی الْحِجَّةِ وَ لَمْ یُقَدَّمْ وَ لَمْ یُؤَخَّرْ لِأَنَّهُ لَمَّا أَحَبَّ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ یُعْبَدَ بِهَذِهِ الْعِبَادَةِ وَضَعَ الْبَیْتَ وَ الْمَوَاضِعَ فِی أَیَّامِ التَّشْرِیقِ وَ کَانَ أَوَّلُ مَا حَجَّتْ إِلَیْهِ الْمَلَائِکَةُ وَ طَافَتْ بِهِ فِی هَذَا الْوَقْتِ فَجَعَلَهُ سُنَّةً وَ وَقْتاً إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ فَأَمَّا النَّبِیُّونَ آدَمُ وَ نُوحٌ وَ إِبْرَاهِیمُ وَ مُوسَى وَ عِیسَى وَ مُحَمَّدٌ ص وَ غَیْرُهُمْ مِنَ الْأَنْبِیَاءِ إِنَّمَا حَجُّوا فِی هَذَا الْوَقْتِ فَجُعِلَتْ سُنَّةً فِی أَوْلاَدِهِمْ إِلَى یَوْمِ الدِّینِ»؛[8]
«خداوند زمان حج را دهه ذی الحجه قرار داد، و آن را مقدم نداشت و به تاخیر نینداخت ؛بدان جهت که هنگامی که خدای عزوجل دوست داشت که به این عبادت بندگی  شود، کعبه و مواضع دیگر را در ایام تشریق قرار داد و اولین حج خانه و طواف را ملائکه در این زمان به‌جا آوردند، پس آن را سنت و وقت قرار داد تاروز قیامت. پس اما پیامبران  حضرت آدم ، نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و محمد صلی الله علیه و آله وسلم نیز در این زمان حج گذاردند و خداوند آن را سنتی در فرزندان آنان تا قیامت قرار داد.»

/ 1 نظر / 28 بازدید
اقای یعقوبی

[خنثی][گل]